Ομολογουμένως είναι μεγάλο το ρίσκο για έναν συγγραφέα να γράφει ένα βιβλίο με ήρωες τόσο διαφορετικούς από τον ίδιο και ο κίνδυνος της αποτυχίας είναι πολύ μεγάλος.
Ωστόσο σ’ αυτή την περίπτωση νομίζω ότι λειτούργησε ευεργετικά. Η συγγραφέας είναι μια γυναίκα από το Μισισιπή που αποφασίζει να γράψει τις ιστορίες των μαύρων υπηρετριών που δουλεύουν για τις λευκές οικογένειες. Μια ιστορία με τρεις πρωταγωνίστριες που εκτυλίσσεται στο Τζάκσον, μια χαρακτηριστική πόλη του Νότου της Αμερικής, στη δεκαετία του ‘60με όλες τις αναμενόμενες προκαταλήψεις και το ρατσισμό να παίζει πρωταρχικό ρόλο.
Η Kathryn Stockett σκιαγραφεί υπέροχα τη συντηρητική κοινωνία του νότου και με το ότι δίνει βήμα και φωνή σε δύο μαύρες υπηρέτριες καταφέρνει να σοκάρει δείχνοντας τον αστικό μικροπρεπισμό και τη σεμνοτυφία της εποχής. Η «ανώτερη και άψογη» τάξη αρνείται να μοιραστεί το μπάνιο, το σχολείο, το πανεπιστήμιο, τη δημόσια βιβλιοθήκη, το νοσοκομείο, αλλά είναι πρόθυμη να αφήσει τη διαπαιδαγώγηση και το μεγάλωμα των παιδιών της στα χέρια αυτών που τόσο υποτιμά και απεχθάνεται. Η απόλυτη ειρωνεία.
Μερικές φορές πιστεύεις ότι όλα αυτά είναι κρυμμένα στο παρελθόν, ότι ο κόσμος έχει προοδεύσει, ότι τέτοια θέματα έχουν λυθεί μια και καλή, αλλά διαβάζοντας αυτό το βιβλίο αναρωτιέσαι, αν όντως έχουμε αλλάξει ή αν απλώς έχει αλλάξει το περιτύλιγμα και όχι αυτό που κρύβεται μέσα.
Αθήνα: Εκδόσεις Μίνωας, 2011, σελίδες 582, ISBN: 978-960-481-417-6
