Ανεμώλια, Ζουργός Ισίδωρος

Είμαι στην ευχάριστη θέση να ενημερώσω το αντρικό κοινό ότι επιτέλους διάβασα ένα βιβλίο που θα το εκτιμούσε ιδιαιτέρως κάθε άντρας.

Η ιστορία είναι κλασική, μια αντροπαρέα ξεκινά ένα ταξίδι-απόδραση από την καθημερινότητα και τη ρουτίνα. Εκεί οι σαρανταπεντάρηδες δραπέτες, που γνωρίζονται από το σχολείο θα βρεθούν αντιμέτωποι με το παρελθόν τους και το παρόν τους, με την εξέλιξη που έχουν πάρει πια οι ζωές τους, με τα όνειρα και τους συμβιβασμούς που τους φύλαξε η μέχρι τώρα πορεία τους. Σ’ αυτό το ταξίδι οι αναδρομές στα παλιά γίνονται ένα με το σήμερα καριέρα, γυναίκες, γάμοι, παιδιά. Με τη φιλία τους ως συνδετικό κρίκο τόσα χρόνια, να έχει γερά θεμέλια ώστε να αντέχει σε όλα τα παραπάνω.

Με λίγα λόγια, αν σας καθήλωνε το σήριαλ «50-50», αυτή είναι μια πιο εκλεπτυσμένη και κουλτουριάρικη εκδοχή του και σας το προτείνω ανεπιφύλακτα. Αν από την άλλη ξετρελαθήκατε με το «Βαμμένα Κόκκινα Μαλλιά» του Μουρσελά, μπορεί να απογοητευτείτε λίγο με την «Ανεμώλια». Ωστόσο πόσο συχνά σας δίνεται η ευκαιρία να διαβάσετε ένα μυθιστόρημα γραμμένο από άντρα για άντρες;

Τώρα αν είστε γυναίκα, είναι ευκαιρία να ρίξετε μια κρυφή ματιά στον κόσμο των αντρών. Και δυστυχώς μην περιμένετε εκπλήξεις, ακόμα λατρεύουν να μας μισούνε ή μισούν που μας λατρεύουν. Ακόμα δεν έχω καταλάβει ποιο από τα δύο ισχύει.

Αθήνα: Εκδόσεις Πατάκη, 2011, σελίδες 464, ISBN: 978-960-16-4111-9

Η Τελευταία Διάλεξη, Randy Pausch

Ψάχνω να βρω τις σωστές λέξεις για να γράψω γι’ αυτό το βιβλίο, αλλά είναι τελικά πολύ δύσκολο, για πολλούς και διάφορους λόγους, οπότε ας τα πάρουμε απ’ την αρχή. Δεν είναι ένα μυθιστόρημα, ο συγγραφέας του δεν είναι επαγγελματίας συγγραφέας, δεν είναι ένα απολύτως ευχάριστο βιβλίο, δεν είναι ένα χαλαρό κείμενο και παρόλο που θα σας ξεγελάσει τόσο το εξώφυλλο, όσο και η γλώσσα που χρησιμοποιείται είναι ένα από τα πιο ουσιαστικά και σημαντικά κείμενα που μπορεί κανείς να διαβάσει. Για να μην παρεξηγηθώ δεν το συγκρίνω με το κεφάλαιο του Μαρξ, ούτε τις Συντακτικές Δομές του Τσόμσκι, ούτε με τη Θεωρία των ηθικών συναισθημάτων του Σμιθ ή με οποιοδήποτε άλλο βαρυσήμαντο επιστημονικό κείμενο, το συγκρίνω με τα υπόλοιπα βιβλία που διαβάζονται από όλους μας και δεν έχουμε τουλάχιστον τρεις άγνωστες λέξεις-έννοιες σε κάθε γραμμή.

«Η τελευταία διάλεξη» είναι μια αληθινή ιστορία ενός καθηγητή πανεπιστημίου, που δίδασκε Επιστήμη Υπολογιστών, νέος, πετυχημένος, παντρεμένος και με τρία παιδιά, ζει ευτυχισμένος με την οικογένειά του μέχρι που του διαγνώστηκε ανίατος καρκίνος. Στο πλαίσιο αποχώρησης του από την έδρα τού ζητείται να παρουσιάσει μια τελευταία διάλεξη και στο βιβλίο αυτό μας περιγράφει τις σκέψεις του, τη ζωή του και την τελευταία διάλεξη που έδωσε στους μαθητές του. Ακούγεται καταθλιπτικό και στενάχωρο και θα έλεγα ψέματα, αν έλεγα ότι δεν είναι στενάχωρο, αλλά απλά στενάχωρο, γιατί απέχει πολύ από την κατάθλιψη. Ένα κείμενο εξαιρετικά δυνατό, ίσως γιατί είναι αληθινό, ένα κείμενο που θα σας συγκινήσει, θα σας προβληματίσει και θα σας κάνει να αναρωτηθείτε για το πώς θέλετε να ζείτε την κάθε μέρα σας.

«Δεν μπορούμε να αλλάξουμε τα χαρτιά που μας μοιράζουν, μπορούμε όμως να παίξουμε το παιχνίδι με το δικό μας τρόπο.»

Στους δύσπιστους εκεί έξω, που είστε πολλοί, μπορεί να σκεφτείτε άλλη μια αμερικανιά ή άλλο ένα ψυχογράφημα ενός ακόμα καρκινοπαθή. Ξέρετε όμως γιατί δεν είναι τίποτα από τα παραπάνω και καταφέρνει να αποφύγει τις παραπάνω κακοτοπιές; Επειδή είναι γραμμένο με τέτοιο τρόπο που θα ταυτιστείτε, θα σας θυμίσει κάτι πολύ δικό σας και θα σας κερδίσει, για αυτό αξίζει.

Αθήνα: Εκδόσεις Πατάκη, 2009, σελίδες 283, ISBN: 960-163-2093

Η εκδίκηση του Πυθαγόρα, Αρτούρο Σανγκάλλι

Ίσως να έχετε κουραστεί με την πληθώρα των βιβλίων που έχουν εμφανιστεί τα τελευταία χρόνια και έχουν να κάνουν με θεωρίες συνομωσίας , νέες τεχνολογίες, μυστήρια φυσικής και μαθηματικών, και μάλλον έχετε δίκιο, γιατί πολλά από αυτά στα αλήθεια δεν διαφέρουν μεταξύ τους. Όπως και να χει όμως η λεγόμενη σχολή του Dan Brown  καλά κρατεί  και έτσι υπάρχουν πολλά βιβλία που ακολουθούν την ίδια μανιέρα. Προσωπικά ούτε τα λατρεύω ούτε τα μισώ, θεωρώ ότι κάποια καταφέρνουν πολύ πετυχημένα να διατηρήσουν το ενδιαφέρον αμείωτο, με αποτέλεσμα να είναι εύκολα στην ανάγνωση και σε πολλές περιπτώσεις να τα χαρακτηρίσω και ευχάριστα.

Αν, λοιπόν,  ευχαριστηθήκατε τον «Κώδικας Ντα Βίντσι», τότε  πιθανότατα θα σας αρέσει και αυτό εδώ το βιβλίο. Σας προειδοποιώ ότι έχει αρκετές αναφορές στα μαθηματικά και αυτό μπορεί ενδεχομένως είτε να σας κουράσει, είτε να σας παιδέψει.  Πέρα, όμως, από τις μαθηματικές αναφορές και τα «ανώτερα μαθηματικά», αυτό το βιβλίο θα σας μυήσει στην κοσμοθεωρία του Πυθαγόρα και αυτό ειλικρινά είναι μαγικό.  Θα ανακαλύψετε πόσα λίγα ξέρετε για αυτό το φιλόσοφο, μιας και ο συγγραφέας έχει πραγματοποιήσει μια πολύ καλή έρευνα για το έργο και τη ζωή του. Πώς θα σας φαινόταν αν σας έλεγα ότι  ο Πυθαγόρας πίστευε στη μετενσάρκωση και στα ζώδια, όχι ακριβώς όπως εμείς, αλλά πίστευε;  Ειλικρινά, είναι κρίμα που τον μνημονεύουμε μόνο όταν πρέπει να υπολογίσουμε την υποτείνουσα ενός ορθογωνίου τριγώνου.

Κάθε βιβλίο που μας οδηγεί  σε νέα μονοπάτια, που διευρύνει τους ορίζοντες μας και μας ωθεί στο να πάμε σε εκείνους τους τομείς των βιβλιοπωλείων που μέχρι πρότινος τούς προσπερνούσαμε στα γρήγορα, έχει ιδιαίτερη αξία και για μένα αυτό ήταν ένα τέτοιο βιβλίο.  

Αθήνα: Εκδόσεις Πατάκη, 2011, σελίδες 304, ISBN: 978-960-16-3576-7

Μουσική στο προσκέφαλο μου, Κιουρσάτ Μπασάρ

Πάντα με γοήτευαν οι άνθρωποι που μπορούν να παίξουν κόντρα ρόλους. Μετά από τόσες ταινίες, όπου η Τασσώ Καββαδία έπαιζε εξαιρετικά το ρόλο της κακιάς, μη μου πείτε ότι δεν είχατε αναρωτηθεί ποτέ "Ρε, μπας και είναι όντως τόσο κακιά; Μα, δε γίνεται να τους ενσαρκώνει αυτούς τους ρόλους τόσο καλά." Εγώ, πάντως, το είχα αναρωτηθεί και ας έμαθα εκ των υστέρων ότι ήταν μια γλυκύτατη γυναίκα, ακόμα δεν είμαι τόσο σίγουρη. Με είχε πείσει και μπράβο της.

Έτσι, με έπεισε και αυτός ο συγγραφέας. Λίγες είναι οι φορές που ένας άντρας συγγραφέας ρισκάρει να πει την ιστορία του μέσα από μια γυναίκα και ακόμα και αν το τολμήσει, το αποτέλεσμα είναι πολλές φορές απογοητευτικό. Σε αυτή την περίπτωση, όμως, το βιβλίο αυτό είναι εξαιρετικό. Πρόκειται για μια ιστορία αγάπης, απαγορευμένης αγάπης αφού μια νέα παντρεμένη κοπέλα βρίσκει το άλλο μισό της καρδιάς της σε έναν μεγαλύτερο και επίσης παντρεμένο άντρα. Εκείνος διατελεί Υπουργός Εξωτερικών της χώρας του και εκείνη είναι η σύζυγος ενός νεαρού φέρελπι διπλωμάτη.

Μια ιστορία που εκτυλίσσεται με φόντο τις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες, με την πρωταγωνίστρια αφηγήτρια της ίδιας της ζωής. Είναι εντυπωσιακό πως ο Κιουρσάτ Μπασάρ αποδίδει τόσο πετυχημένα το γυναικείο ψυχισμό. Και επιτέλους, μια ηρωίδα που δε φοβάται να πάρει τη ζωή στα χέρια της, να τη ζήσει όπως εκείνη επιθυμεί, έχοντας πλήρη επίγνωση των πράξεων της και των συνεπειών τους, χωρίς να είναι δέσμια των κοινωνικών συμβάσεων, διεκδικώντας μονάχα το δικαίωμα της στην ευτυχία.


Αθήνα: Εκδόσεις Πατάκη, 2011, σελίδες 492, ISBN: 978-960-16-4044-0